San Agustin

Eens aangekomen in San Agustin zijn we op zoek gegaan naar onze hostel, El Maco. Een "officiële" vertegenwoordiger van het toerismebureau stelde voor om ons voor 6000 COP naar El Maco te voeren. We hadden een plannetje bij de hand en het leek niet ver, dus nee bedankt. Bleek El Maco bovenop een berg te liggen. Nog warm aangekleed vanop de nachtbus zijn we uiteindelijk al puffend aangekomen. Iets om nooit meer te doen! De trip in de Ardennen tijdens de opleiding was er niks tegen.
Na ontbijt en een verfrissende douche, zijn we naar het archeologisch park getrokken. De weg daar naartoe, zo'n twee kilomter, was natuurlijk ook bergop. En ook in het park zelf was het bergop en bergaf. Onze kuiten en bilspieren geraken hier wel getraind. Da's weer een half jaar fitness uitgespaard. :-) Het park zelf was best wel de moeite. Overal beelden van goden die ze in de regio hebben teruggevonden en bijeen hebben gebracht. Dat laatste is tegelijk ook wel jammer, omdat het nogal kunstmatig is hierdoor.
Na het park en het bijhorende museum zijn we terug bergaf gelopen om dan terug bergop te lopen richting jeugdherberg. Daar aangekomen bleken er problemen te zijn met internet. Dus, terug bergaf... Eerst maar eens gegeten voor 4.000 COP. ;-) En dan richting internetcafé. Toen ons uurtje voorbij was, was het al donker buiten. Het laatste stuk bergop was niet verlicht en hebben we in het flauwe schijnsel van een zaklamp afgelegd. En eigenlijk ging dit nog beter dan overdag. Waarschijnlijk omdat we niet konden zien waar we eventueel zouden kunnen uitschuiven... Om 19u30 zijn we dan gaan slapen. Beiden heel moe en de volgende dag moesten we er om 7 uur uit om om 9 uur op jeeptour te vertrekken.
Dat was dus vandaag. Eerst zijn we naar El Estrecho gereden. Dit is de plaats waar de Rio Magdalena, de langste van Colombia, het smalst is (2,2 meter). Daarna zijn we verder doorgereden naar een plaatselijk museum, om vervolgens te stoppen aan een plaatselijke suikerrietboer. Hier kregen we heel het proces van het maken van suikerriet te zien. Heel interessant om te zien hoe deze mensen in primitieve omstandigheden werken. We hebben ook een stukje mogen proeven. Lekker zoet! Daarna zijn we gestopt aan Alto de los Idolos, het tweede belangrijkste archeologische park in de regio. Vervolgens was het de beurt aan Salto de Bordones, een waterval. Na het middageten zijn we naar Alto de las Piedras gereden, nog een verzameling van beelden. Ondertussen hadden we het wel gehad, al die beelden. De tour hebben we afgesloten aan Salto de Mortiño. Echt een spectaculair zicht. Geen brede waterval, maar wel heel hoog. Hier hebben we ook kunnen proeven van de vrucht lulo, waar ik in Bogota sap van had gedronken. De vrucht zelf lijkt op een ronde kiwi en is zuur en zoet tegelijk. Geef mij toch maar un jugo de lulo. ;-)
Oorspronkelijk waren we van plan om morgen een paardenrit te maken naar de andere sites in de omgeving. Maar aangezien we beiden genoeg beelden gezien hebben, reizen we morgen door naar Tierradentro. In Tierradentro zou volgens de reisgids geen internet zijn, dus jullie zullen ons waarschijnlijk 2 à 3 dagen niet kunnen volgen via deze blog.



Groetjes,
Jess & Cyn

PS: De foto's kunnen bekeken worden op http://picasaweb.google.com/jess.verhaert