San Gil

Maandagmiddag zijn we aangekomen in het bloedhete San Gil. De jeugdherberg die we voor ogen hadden, Macondo, bleek helemaal vol te zitten. Maar de eigenaar heeft voor ons naar een andere jeugdherberg een paar huizen verder gebeld en daar bleken ze nog wel een tweepersoonskamer te hebben. De kamer is redelijk. Het enige nadeel is dat we hier geen eigen badkamer hebben. En gezien ondergetekende hier altijd 's nachts naar toilet moet, is dat niet zo praktisch. Maar goed, da's een luxeprobleem. Voor het overige is alles hier in orde. De eerste dag hebben we al direct onze eerste activiteit geboekt: paragliding. En 's avonds hebben we ons lekker laten gaan in een vegetarisch restaurant.
Dinsdagmiddag om 12u30 was het zover. Met een groep van 10 personen werden we in een minibus geperst en gingen we op naar een canyon in de omgeving. Ik was toch wel wat zenuwachtig omdat ik niet zo erg gesteld ben op hoogtes, en net daarom wou ik het per se doen. Ter plaatse aangekomen werd ik als eerste slachtoffer aangeduid, maar ik heb die rol netjes doorgeschoven naar Cyn. :-)Ik wou toch eerst eens goed zien hoe alles in zijn werk ging. Het zag er best wel de moeite uit en vooral heel hoog. Na Cyn was het mijn beurt. Het vertrek was niet geheel vlekkeloos. In principe moest ik enkele stappen meelopen, maar de wind was zo fel dat ik al direct in de lucht hing. Onderweg was ik ook al bijna 1 schoen kwijtgeraakt. Maar de vlucht zelf was zalig en tegelijk ook heel beangstigend. Tijdens de vlucht kon je foto's maken. Maar ik vertrouwde erop dat Cyn goede foto's had gemaakt en heb de lussen waar ik me aan kon vasthouden niet losgelaten. Maar achteraf gezien zou ik het best nog eens willen doen! Ook Cyn vond het super. Op het einde van de dag zijn er wel 2 personen (ook Belgen) tegen de grond gesmakt. De wind stond te hevig waardoor ze direct naar achter werden geblazen. Al goed dat we eerst zijn gegaan, anders hadden we waarschijnlijk gepast.
Woensdagmorgen was het tijd om te raften. We hadden voor de gemakkelijkste rafting gekozen, level 2-3. Gezien we zeker nat gingen worden, konden we onze camera niet meenemen en zijn hier dan jammer genoeg ook geen foto's van. Level 2-3 bleek wel heel gemakkelijk te zijn. Het leek meer op een kajakvaart, met af en toe een stroomversnelling en een afdaling. We zijn dus wel nat geworden. Onderweg heel wat leguanen gezien die lagen te zonnen op de rotsen. Achteraf stonken we zo hard, dat we ons onmiddellijk zijn gaan douchen.
In de namiddag zijn we met de bus naar Barichara gereden. Dit zou het mooiste dorpje van Colombia zijn. Veel vonden we er niet aan. Het zoveelste koloniale dorpje leek het ons. De plaatselijke specialiteit zouden grote gebrande mieren zijn. De souvenirs indachtig zijn we hiernaar op zoek gegaan. Bleek dat het maar in 1 winkel verkocht werd en dan nog als afrodisiacum. Toch eentje geproefd en het smaakte een beetje naar geroosterde nootjes. De vraagprijs was iets te hoog, anders hadden sommigen onder jullie zeker een potje mieren gekregen...
Donderdagvoormiddag zijn we naar El Parque Gallineral geweest, het lokale park van San Gil. De streek rondom San Gil staat bekend voor een bepaald soort bomen waar dit park vol mee staat. Het geeft een ietwat mystieke sfeer en doet denken aan films zoals Lord of the Rings. Nadien zijn we nog wat souvenirs gaan kopen. Rara... :-)
Nu is het hier 16u45 en is het wachten tot het tijd is om de nachtbus te nemen richting Bogota. Daar komen we morgenvroeg aan en om 14u15 ongeveer nemen we het vliegtuig naar Santa Marta aan de Caraibische kust. Van daaruit is het de taxi in naar Taganga, een vissersdorpje vlakbij.



Groetjes,
Jess & Cyn