Zipaquirá

Maandag zijn we naar de Catedral de Sal in Zipaquira geweest, een kathedraal ingericht in een vroegere zoutmijn. Hiervoor moesten we één (lijn)bus nemen en één minibus en dan nog een stuk te voet. Ik denk dat we zo'n 2,5 uur onderweg zijn geweest (enkel), maar het was zeker de moeite. We kregen een engelstalige gids mee, die ons heel de geschiedenis van de kathedraal en de mijn uit de doeken heeft gedaan. Daarna hebben we ook nog de Ruta del Minero gedaan. We moesten zo'n gele helm opzetten met daarop een lamp. Die lamp hebben we echter niet veel mogen aansteken. Het was grotendeels in het donker en op de tast te doen. Wel heel toeristisch natuurlijk, maar toch plezant om te doen. Ook deze gids deed heel veel moeite om verstaanbaar Engels te praten. Echt opvallend hoe behulpzaam en vriendelijk de mensen hier zijn.
Na onze uitstap naar Zipaquira nog even gestopt bij de plaatselijke Italiaan en weeral overheerlijk gegeten. Als voorgerecht bruschetta en daarna een pizza met fijne ajuin. Gelukkig zonder al te veel bijwerkingen. :-)
Vervolgens was het tijd om ons naar het busstation te begeven. Daar hebben we om 21u de bus naar San Agustin genomen. Op de bus kregen we direct een flesje limonade , crackers en een dekentje toegestopt. Qua service ok dus. Het enige nadeel was de drie stops onderweg en de luide tv die pas midden in de nacht werd afgezet. Veel heb ik dus niet geslapen. Cyn had haar pilletje tegen de reisziekte ingenomen en heeft gelukkig wel kunnen geslapen. Om 7u zijn we dan aangekomen in San Agustin.



Groetjes,
Jess & Cyn