San Andres

Maandagmorgen zijn we richting San Andres Island vertrokken. Op de luchthaven van Cartagena moesten we eerst nog een zware controle ondergaan. Onze koffers moesten open en werden gans doorzocht. Een pakje koffie moest eraan geloven en werd geopend. Er zouden maar eens drugs kunnen inzitten. Grrrr... Kalm en vriendelijk blijven. Nadien werd de handbagage nog eens gescand en werden we tot tweemaal toe gefouilleerd. Weliswaar allesbehalve grondig. In Belgie zouden ze gebuisd zijn. Op San Andres Island moesten we weer dezelfde controle ondergaan...
Maandagmiddag arriveerden we om 12u30 in ons hotel, Decameron Los Delfines. We moesten tot 15 uur wachten op onze kamer. Omstreeks 15 uur kwam een verantwoordelijke zich excuseren omdat we zo lang hadden moeten wachten. Maar het wachten bleek de moeite waard, want om een voor ons onbekende reden kregen we de suite van het hotel! Twee kamers, een dubbel en een eenpersoonsbed en een terras met een uitzicht om u tegen te zeggen. Het grappige was dat we voordien al opgemerkt hadden dat dit de beste kamer van het hotel was en dat we tegen elkaar gezegd hadden dat we deze zeker niet zouden krijgen. Toch wel dus! Naar een reden hebben we niet gevraagd. Stel dat ze ineens hun vergissing zouden inzien. :-)
Dinsdag hebben we platte rust gehouden en van het zonnetje genoten. De manager kwam al lachend zeggen dat we het rustig aan moesten doen, omdat we anders knalrood zouden zien. We zagen 's avonds inderdaad een beetje rood, maar toch ook wel een beetje bruin. :-)Decameron heeft verschillende hotels op het eiland en in elk hotel mag je als gast van de Decameron-keten eten en drinken. 's Avonds zijn we Japans gaan eten in Decameron San Luis. Dit sloeg toch wel een beetje tegen. De sushi viel uiteen, de soep was gewoon bouillon en de rest leek van een tweederangschinees te komen. Niet voor herhaling vatbaar dus.
Woensdag hebben we een golfwagentje gehuurd. Dit is blijkbaar het vervoermiddel voor toeristen op dit eiland, gezien er toch overal een snelheidsbeperking van 30 km per uur geldt. Tijdens onze rondrit zijn we aan verschillende Decameron-hotels gestopt om iets te drinken. Hieruit kunnen we besluiten dat Los Delfines toch echt wel het beste hotel van de keten is op dit eiland. 's Middags hebben we geluncht aan de Rocky Cay beachclub. Daar kan je door het water naar een eilandje voor de kust waden. Wij hebben het enkel bij kijken gehouden gezien we onze bikini's niet bij hadden. Aan de Hoyo Soplador, een soort van geiser, kregen we te maken met een wel heel opdringerige eilandbewoner die ons eens ging zeggen wat we moesten doen en wat we zouden drinken. We moesten per se een fruitpunch uit een kokosnoot drinken, het duurste van de kaart natuurlijk. Ik weigerde en wou een fruitsap bestellen. Dit kon blijkbaar niet. Na zeker 10 keer "nee" gezegd te hebben, kwam hij toch af met zo'n kokosnoot. Voor de 11e keer "nee" gezegd en mij omgedraaid. De eilandbewoner was allesbehalve gelukkig... Na onze rondrit zijn we nog gaan windowshoppen om vervolgens in ons eigen hotel te gaan eten. Het eten is hier trouwens heel goed verzorgd. Geen overdaad, maar gewoon genoeg. Je ziet hier dan ook geen mensen die vanalles opscheppen en het dan laten staan.
Vannacht heeft het goed gestormd, met als gevolg dat er vandaag, donderdag, enorm veel wind stond en het bewolkt was. In de voormiddag heb ik nog een wasje gedaan en is Cyn gaan shoppen. In de namiddag kwam de zon af en toe piepen en hebben we ons toch op een ligstoel gelegd. Alle beetjes helpen... :-)
Morgenmiddag vertrekken we terug naar huis. Het zal een vermoeiende reis worden. Rond 13u15 stijgen we op in San Andres, om omstreeks 15u30 te landen in Bogota. Omstreeks 18u30 vliegen we verder naar Parijs. Daar nemen we dan de TGV naar Brussel waar we zaterdag rond 14u15 aankomen en in de armen van onze ventjes zullen vallen. Vijf weken elkaar moeten missen is toch wel lang!



Groetjes,
Jess & Cyn